29 Şubat 2016 Pazartesi

Selam

Burada yaşamaya öyle alıştımki dönmeyi uzun bir süre düşünmüyorum. Facebook'ta ya da Instagram'da resim paylaştıkça beni görenler değişmişsin diyor. Evet yüzümde sivilce bile nadiren çıkıyor artık, mide ağrılarım olmuyor. Tabii ufak çaplı besin zehirlenmeleri geçirdim bu da tamamen bozulan peyniri yemeğe devam etme vs. bile bile yaptığım amaaaan bir şey olmaz cağnım diyerekten yaptığım hatalardan kaynaklıydı.
Yani kısacası burada da derslerden stresleniyorum ama kendimi harap etmiyorum. Özleme duygum henüz devreye girmedi. Hatırlıyorumda Changsha da yaşarken 1 ay sonra anne baba özledim sizi diyerek günlerimi harap etmiştim. Doğru dürüst öğrenmemiştim bile Çinceyi. Her şeyi ama her şeyi özlemiş kendime yazık etmiştim.ve döndükten sonra iş görüşmelerinde yaşadığım sıkıntılar vs. şuanki hırsımı perçinlemem imkansız bu yüzden azim dışındaki duygularım köreldi... Köreltildi...

Ve eğer şimdiki aklım olsaydı Türkiye'de okumak için çalışıp durmak kendimi strese sokmak senelerimi kaybetmemek için 18 yaşımda direkt buraya gelirdim. Paran var okuyorsun sana rahat görünüyor diyenler çıkacaktır lakin Çinde okumak Türkiye'den ucuz. Bir şehir dışını kazananı düşünün Türkiye'de aynı bütçe hemen hemen. 🤔

He Çinde ne işim var insanlara zulüm ediyorlar diyenler çıkar birde. Valla hiçbir zorluk çekmedim. İnanılmaz sıcak kanlı ve doğal insanlar. Kibirlilik bir gram yok. Çoğu çıkan haberler yalan. 😬

Dönmeme daha çok var ama ara ara dönünce ne yapacağım diye şimdiden düşünüyorum. Sen gel en zor dili öğren ama ülkemizdeki özel sektörler seni 3kuruşa işçi olman için çağırsın ve sadece ona çevirmenlik değil bir çok işte koştur. Utanmasalar temizlik yaptıracaklar. 😡

Neyse daha buradaki zamanım çok düşünmeyeyimde her anın tadını çıkarayım. 😆
Bu arada instagram hesabımı yanlışlıkla sildim 😆😅 yeni hesabımı eklemek isteyenler adımı soyadımı hatırlıyorsa yazıp bulabilir . 


Hoşça kalınıscık...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder