18 Ocak 2014 Cumartesi

İnna lillahi ve inna ileyhi raciun!

Boncuk gözlüm sen şimdi nerelere gittin?
Şimdi kim bana nasihatler verecek? Kim her sabah 10 - 11 gibi kapıyı çalacak?
Kim bana senin gibi hem anlatacak hem dinleyecek, kararlarımda destek olacak ve bana inanacak?
Anneannem o kadar zeki ve güçlü bir kadındın ki halen inanamıyorum.
Sanki köye falan gitmişsin de bir kaç sene orada yaşayacakmışsın gibi.
Halen idrak edemiyorum. Ölümü yakıştıramıyorum nedense sana.
Son bir kaç senedir çok giden oldu idrak ettim anladım ama senin halen yaşadığını düşünüyorum. Yokluk düşüncesi çok zor geliyor.
Ahhh anneannem yaaa sanki sen hiç ölmemişsin gibi.
Benim gerçekten anlayanım benim için ağlayanım, kimsemiz yok diyordun cenazen doldu taştı.
Yaptığnı hayırlar birbir anlatıldı.
Sen nasıl yürekli bir kadınmışsın ki bir sürü talebe okutmuş ve yardımlarda bulunmuşsun pamuk anneannem benim.
Hiç inanasım gelmiyor gittiğine...
Bana daha neler neler anlatacaktın!
Geç saatte yemek yerken yakalayıp "Kızım yeme onu şişeceksin" diye azarlayacaktın. İş bulma çabamda "Bulursun kızım, yaparsın kızım" diye stres içerisindeyken rahatlatacaktın.
Ben Çin'deyken olduğu gibi yine gittiğimde annem dışında benimle konuşan, konuşurken ağlayan ve "Ben gurbette değilim gurbet benim içimde" diyen ağlaşıp hasrete dayanamalıyız diyen sen,
Sapasağlamken bir anda eridin kurudun ve bıraktın bizi. Biliyorum gittiğin yer çok güzel bir yer.
Ölmeden önce bile bize nasihat verdin.
"Torunlarım yavrularım ben sizden çok memnunum siz de benden memnun olmuşsunuzdur inşaallah. Ben artık gidiyorum. İsterdim ki sizlere Allah aşkı kalbine işlemiş hayırlı eşler bulup onları da torunlarım gibi bağırıma basmak ama nasip olmayacak. Ben ne mutluyum ki müslüman olarak doğdum Allah diyerek ağladım isterim ki sizlerde öyle olasınız. Hakkım varsa helal edin benimde size helal olsun"
Helal olsun anneannem, helal olsun boncuk gözlüm, helal olsun meleğim, HELAL OLSUN!
Rabbim mekanını cennet eylesin, nur içinde yat canım benim.
------

Bunlar anneannemden duyduğum son sözlerdi kendisi kandil gecesi vefat etti. Eşi, yani dedem de 13 sene evvel kandil akşamı vefat etmişti.
13 senedir dedemsiz, bizden hiçbir şey istemeden. Alış verişine kendi giden yemeğini kendi yapan her ihtiyacını kendi gideren güçlü ve kimseye muhtaç olmayan bir kadındı anneannem.
O kadar zekiydi ki okula gönderilmediği halde okumayı kendi kendine öğrendi.
Hepimizi okuttu ve dini bilgilerden eksik etmeyip bilinçli torunlar olarak yetiştirdi.

Vefat ettiği gece ben uyurken rüyamda anneannemi kefenlenmiş ve gözlerinden tebessümlü yaşlar gelirken görmüş ve son 3 haftadır hastanede hasta olduğu için dua edip
"Rabbim anneannem senin için hayırlı bir kul ise ve vakti dolduysa lütfen daha fazla acı çekmeden onu yanına al." diye dua edip yatamamış, oturup sanki bu gece anneannem bizi bırakacak gibi hissetmiştim, ardından 3 saat sonra anneannemin vefat haberi geldi.

2013 Giderken yazımın sonlarında da bahsetmiştim 2014 başları benim için kötü geçecek hissediyorum diye. Dediğim de oldu.
Eksikliğin asla dolmayacak anneannem.
Ne mutluyumki senin... Cemile'nin torunu olmuşum ben ve ne mutluyumki anneannem benden memnundun.
 
 
İnna lillahi ve inna ileyhi raciun!

12 yorum:

  1. Bir insanın arkasından böyle güzel bahsedilmesi ne mutlu ve sizin böyle bir "anneanneye" sahip olmanız ne güzel(miş) ...
    Benim maalesef ne "anneannem" ne de "babaannem" oldu,hepte yokluklarını hissettim,öğütlerine ihtiyaç duydum.
    Rabbim ne güzel ve anlamlı bir günde yanına almış anneannenizi, umarım mekanı Cennet olur.
    Size de sabır ve bolca tefekkür diliyorum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok sağolun. Allah razı olsun. Ben de babanne ve dedelerimi hiç görmedim bir tek anneannem vardı ama o da artık yok. Sizinde ninelerinize ve dedelerinize gani gani Allah rahmet eylesin.

      Sil
  2. Başınız sağolsun. Okurken gözlerim doldu. Ben de uzun yıllar önce anneannemi kaybetmiştim. Onun sevgisi bir başkaydı. İnsanlar yaşlandıkça kalpleri daha da yumuşuyor. Özellikle torunlarına karşı. Anne baban sana sert davransa hemen onlar kol kanat geriyor. Belki de ihtiyaç duyduğun tek şey o zamanlar sevgi. Bunu da çok bonkör bir şekilde onlarda buluyorsun. Dolayısıyla aranda inanılmaz bir bağ oluşuyor. Sevgi bağı. Bu yüzden o kişiyi kaybedince insan daha fazla üzülüyor. Anlattığına göre mükemmel bir insanmış anneannen. Allah mekanını cennet eylesin. Acıya katlanmamızı sağlayan tek şey ise blog başlığında kullandığın inna lillahi ve inna ileyhi raciun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok sağolun. Allah razı olsun. Gittiklerinde bıraktıkları acı ve eksiklik çok büyük. Aynen dediğiniz gibi anlayışlı oluşları duaları anne babadan çok farklı. Onlarıda yetiştiren bu güzel büyüklerimiz değil miydi zaten? Bildikleri, yaşadıkları ve deneyimleri hepsi bize birer ders nasihatti.
      Sizinde ölmüşlerinize Allah rahmet eylesin mekanları cennet olsun.

      Sil
  3. Anneanneniz bu dünyadan giderken bırakabileceği en güzel şeyi bırakmış; ondan böyle sevgiyle bahseden hayırlı torunlar, evlatlar... Ben de güzel birkaç şey yazayım istedim ama inanın boğazım düğüm düğüm, bir şey düşünemiyorum yazmak için. Tek söyleyebileceğim siz ondan razısınız Allah da ondan razı olsun inşaallah. Mekanı cennet olsun, nur içinde yatsın inşaallah...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin inşaallah. Allah razı olsun sizlerden.

      Sil
  4. Allah rahmet eylesin sevenlerine de sabır versin. İnsanın sevdiği birini kaybetmesi ve buna alışması çok zor bende iki ay önce dayımı kaybettim ki daha 39 yaşındaydı. Ne şanslısın ki güzel anıların var . Her ölüm erken ölümdür derler çok doğru aslında ama hani sende yazmışsın ya bloğun başında O 'ndan geldik yine O 'na döneceğiz. En büyük teselli bu bence . Allah sabır versin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin sağolun. Sizinde başınız sağolsun. Allah rahmet eylesin. :(

      Sil
  5. Rabbim rahmet etsin..çok üzüldüm gerçekten..ne güzel ki Allahtan geldik Allaha döndürüleceğiz gerçeğini yakalamışsınız..bakii selamlar..gül..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Allah razı olsun. Vakti zamanı dolan gidiyor bir bir...

      Sil
  6. Ben de dedemi(annemin babası) yakın zamanda kaybettim. 5 senedir belinden aşağısı tutmuyordu ve her gittiği doktor ona yeni bir hastalık buluyor ve ona yeni bir ilaç yazıyordu. Olay en son kalbine dayandı ve kalbine takılan stend den birkaç gün sonra da vefat etti. O vefat edeli tam 5 ay oluyor ama ananemgile gittiğimde hâla kendi köşesinde oturuyormuş gibi geliyor bana. Yokluğuna bir türlü alışamıyorum, aynı dediğin gibi ona ölümü yakıştıramıyorum. Mekanı cennet olur inşaallah.
    Dedem vefat ettikten sonra ölüm kelimesi beni için gerçek bir anlam taşımaya başladı ve sevdiklerimin daha çok değerini bilmeye başladım (en çokta ananem, babanem ve diğer dedemin.) İnsanlar yakınlarını kaybettiğinde onların hislerini daha iyi anlamaya başladım. Ananenin de mekanı cennet olsun inşaallah, Allah rahmet eylesin...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sizin de başınız sağ olsun. Rabbim rahmet ve mekanını cennet eylesin inşaallah.
      Çok zor ve çok belli eksikliği, değil mi? Ne kadar hasta olduklarında beklenen bir şey olsada kendini alıştırsada insan kaybettiğinde koca bir boşluk oluyor insanın kalbinde...
      1 ay 5 ay isterse 20 sene geçsin acı içinde kalıyor insanın ama yaşam devam ediyor.

      Sil